• “Hayatımızın her alanında interneti kullanır olduk.”
• “Bilgisayarlar insan hayatını kolaylaştırmaya devam ediyor.”
• “Dünyanın öbür ucundaki bir bilgiye ulaşmak artık mümkün.”

gibi iyimser saçmalıkları bir kenara bırakırsak aslında interneti ve bilgisayarı daha doğrusu bilgi teknolojilerini sadece gerçek hayattaki bencilliğimizi sanallaştırmak için kullanıyoruz.

Bir süre öncesine kadar internette proje geliştirmek ve bu projeyi başkaları ile paylaşmak benim için bir zevkti. Artık değil. Kazanç olarak paranın tekil olarak yeterli görüldüğü; insanların bencilliklerini ve saygısızlığı harmanladığı bir ortamda neden ve nasıl ilerlenebilir ki?

İnternet. Adamlar yapmış abi, tarzında bir yaklaşımla değerlendirildiğinde gerçekten de önemli bir imkan. Uzakları yakınlaştıran, bilgiyi insanlara ulaştıran, iletişimi kolaylaştıran bir araç. Doğru kullanıldığında kişilerin kendilerini geliştirmesi, para kazanması, yeni konulara yönelmesi hatta güzel bağlantılar kurması bile mümkün.

Peki internet nasıl kullanılıyor? Gözlemlediğim kötü örnekleri paylaşmak istiyorum bu yazıda. Neden e-proje yapmak gibi fikirlere ısınamadığımı ve hatta dikkatimi çeken noktaları bile içinde barındıracak bu örnekler/yorumlar.

• Bilgiye ulaşırken, bilgiyi paylaşırken, üretirken, üretileni incelerken veya kullanırken genel bir bencillik durumu sözkonusu.
• İnternet ile yapılabileceklerden ziyade internet ile kazanabilecekler hesaplanıyor.
• Kullanıma bakıldığında sürekli bir moda takip ediyoruz, veya ettiriliyoruz. Bir akım olsa da taklit edilse diye bekliyoruz.

Google arama motoru ile aramalar yapılıyordu bir zamanlar. Ondan önce yahoo, altavista vardı. Şimdilerde ise facebookta arkadaş aramak moda oldu. 😄 Buna benzer sosyal networkler çoğaldı çoğaldı ve çoğaldı. Önceden küçük kümeler halindeydi bunlar sonradan popülerliği tavan yaptı. Aslında bir amacı var, bilgi yerine kişilere ulaşmak ama amacını aştı zaman öldürgeci haline geldi.

Video paylaşım siteleri aldı başını yürüdü. Benzeri şekilde kişilerin ürettikleri ve üretemedikleri gündeme oturdu 😄. Buraya da yine bir kitlesel hareket ile hücüm etti insanlar. Doldurdular taşırdılar siteleri. Paylaşım dozu kaçtı zaman zaman kötü niyetli ürünler geldi kişilerin önlerine. Bu ürünler radikal kararlar aldırdı kimilerine. Sonuçta bu sitelerin de bir amacı vardı, üretimleri meraklılarına ulaştırmak. Ama ne oldu, eline kamera alan senarist oldu, editör oldu, haberci oldu, filmci oldu. 😄

Üretilen projelerde “ilk benim, önce benim projem vardı” havası oluşmaya başladı. Özellikle yerli projelerde. Bunun nedeni belki de popüler olan sitelerin taklitlerine yönelik toplumsal yaklaşımların olmasıydı. Projelere Türkiye’de ilk ibaresi konmaya başlandı. Önce biz vardık demek büyük bir imaj olmuştu artık. Ama bakılması gereken önceden olan değilde kaliteli olan değil miydi?

Projelere kitleler çekmek artık zorlaşır hale geldi. Araştırmacılar bir sayfanın 9 saniye etkileme süresi olduğundan bahseder oldu. Dolayısı ile kişiyi proje üzerinde büyük bir pazarlama gücünüz olmadan tutmak zor hale geldi.

Ne için kullanıyoruz interneti nasıl kullanıyoruz?